Spring naar inhoud

Een werkleven lang verbonden aan Interne geneeskunde

Van papieren dossiers tot digitale zorg, van drie internisten tot een grote vakgroep. Collega’s Ytsje de Vries en Ellen van Leeningen zagen de polikliniek Interne geneeskunde de afgelopen decennia ingrijpend veranderen. Toch bleef de kern van hun werk altijd hetzelfde: er zijn voor patiënten én voor elkaar. Na een werkverleden van 27 en 48 jaar binnen Nij Smellinghe, nemen deze collega’s afscheid om te genieten van een welverdiend pensioen.

Grote veranderingen

De polikliniek Interne geneeskunde is een dynamische en moderne afdeling, vanwege verbouwing nu nog verdeeld over twee locaties in ons ziekenhuis. De afdeling bestaat uit verschillende sub specialismen zoals endocrinologie, oncologie en nefrologie. In de afgelopen jaren zijn er veel nieuwe collega’s en meer digitale systemen gekomen. Toen Ellen in 1978 begon aan haar werkende leven in Nij Smellinghe zag dat er heel anders uit. "Ik heb nog meegemaakt dat we maar drie internisten hadden", vertelt ze. "Later kwam de eerste diabetesverpleegkundige erbij en zo groeide de afdeling steeds verder."

Ook Ytsje zag de zorgwereld de afgelopen jaren veranderen. Nadat ze eerder had gewerkt op de afdeling Interne geneeskunde in Leeuwarden, kwam ze in 1999 werken in Nij Smellinghe. Wat haar direct opviel waren de korte lijnen en prettige sfeer van een streekziekenhuis. "Ik had het gevoel dat dit een goed ontwikkeld ziekenhuis was. Vooral de directe contacten spraken mij aan. Je kende elkaar en kon snel schakelen. Dat is eigenlijk altijd zo gebleven.

Van carbonpapier naar digitale systemen

De grootste verandering vond plaats achter de schermen. Waar we tegenwoordig alles digitaal vastleggen in elektronische patiëntendossiers, werkten Ellen en Ytsje ooit met papieren dossiers, typemachines en agenda's waarin afspraken met de hand werden geschreven.

"Iedereen is nog begonnen op zo'n ouderwetse typemachine. Met carbonpapier en doorslagen", vertelt Ytsje lachend. Ellen herinnert zich de komst van de eerste computers. "Dat was echt een omslag. Daarna ging alles steeds verder: digitale dossiers, andere systemen en steeds meer automatisering." Toch kijken de collega’s niet nostalgisch terug naar de veranderingen. "Wij zijn niet van die mensen die met de hakken in het zand gaan", zegt Ytsje. "Als iets verandert, dan richten we ons liever op wat er vóór ons ligt.

Samen kom je verder

In de afgelopen jaren is er veel veranderd, toch bleef één ding altijd hetzelfde: goede zorg lever je samen. De fijne samenwerking met de internisten en andere collega’s van de polikliniek zorgde voor een sterke band tussen de collega’s. In de tientallen jaren maakten ze naast de ontwikkelingen op het werk ook veel belangrijke gebeurtenissen in hun privéleven met elkaar mee.

Het patiëntencontact bleef voor beiden de belangrijkste motivatie. Ytsje haalt haar voldoening uit de kleine momenten. Een afspraak regelen, iemand geruststellen of nét dat stapje extra zetten wanneer iemand gespannen naar de polikliniek komt. Dat die aandacht wordt gewaardeerd, merkte ze onlangs nog. Toen bekend werd dat ze afscheid zou nemen, kwamen patiënten persoonlijk langs om gedag te zeggen. "Dat geeft het gevoel dat je gezien wordt door de patiënt", vertelt ze. 

Ook Ellen kijkt met trots terug op haar laatste jaren als capaciteitsregisseur. In die functie hielp zij onder meer bij het verbeteren van de planning van spreekuren en de organisatie van de poli. "Dat is waar ik het meest trots op ben. Dat ik daarin echt iets heb kunnen betekenen.

Op naar een nieuw hoofdstuk

Na samen meer dan zeven decennia ervaring binnen de polikliniek Interne geneeskunde sluiten ze hun loopbaan met een goed gevoel af. Het is tijd voor een nieuw hoofdstuk. "Ik heb een heel voldaan gevoel", zegt Ytsje. "Wat ik altijd wilde doen in mijn werkzame leven, dat heb ik gedaan." Voor Ellen geldt hetzelfde. De uitdaging die ze in haar laatste jaren vond, gaf haar loopbaan een passend slotstuk. En als er één wens is voor de toekomst, dan is het dat nieuwe generaties blijven kiezen voor de zorg. Want ondanks alle veranderingen is er volgens hen één ding dat nooit veranderd is: hoe je voor anderen van betekenis kunt zijn.

Ellen en Ytsje
Ellen en Ytsje