Een dysartrie is een stoornis in het spreken, ten gevolge van hersenletsel (bijvoorbeeld door een herseninfarct/hersenbloeding  of door de ziekte van Parkinson).Als er sprake is van een dysartrie is de patiënt niet in staat om zijn mond- en tongspieren op de juiste manier te bewegen met als gevolg moeilijk verstaanbare spraak.

De ernst van de dysartrie varieert. Ruwweg richt de logopedische behandeling zich in eerste instantie op het verbeteren van de motoriek van de mond- en tongspieren, zodat de patiënt weer meer controle over zijn spieren krijgt. Daarna wordt geoefend op klankniveau en woordniveau en als dat goed gaat ook op zinsniveau.

Als het spreken niet lukt, kan een communicatiehulpmiddel helpen. Zo kan er bijvoorbeeld gebruik gemaakt worden van pen en papier, maar ook van een letterkaart of een aanwijsboek.