Zomerblog no 5: Leo Horta

Geplaatst op 24 augustus 2017

Deze zomer zie je een reeks van zomerblogs over de meest uiteenlopende onderwerpen voorbijkomen op de website en in social media. Allemaal hebben ze één ding gemeen; ze zijn geschreven door één van onze medewerkers. 5e in de rij is Leo Horta. Wist je dat hij naast zijn werk als orthopedisch chirurg ook fotograaf is?

Liefde voor het vak
“Mijn interesse voor fotografie is eigenlijk heel spontaan ontstaan. Als natuurliefhebber ging ik vaak op pad, maar met een zo goedkoop en eenvoudig mogelijke camera. We praten over het tijdperk van de filmrolletjes. Maar op een bepaald moment kon ik niet meer de beeldkwaliteit uit deze camera’s halen die ik wilde hebben. Ik was toen 21 en was nog geneeskundestudent in Brazilië. Met de spiegelreflexcamera van mijn vader ben ik gaan ‘testen’. Na een paar weken zag hij de camera nooit meer. Ik werd gek op fotografie!

Ik wilde meer met fotografie gaan doen, maar het was heel lastig om dat met mijn geneeskundestudie te combineren. Toen ik klaar was met mijn studie, heb ik een jaar lang in het Amazonegebied als legerarts gewerkt. Het was fotografisch gezien een fantastisch jaar. Mijn enthousiasme werd steeds groter. Een jaar later verhuisde ik naar Nederland en kreeg fotografie een lagere prioriteit in mijn leven. Wel nam ik altijd mijn spiegelreflexcamera mee op vakantie. Ik bleef enthousiast over mijn hobby, maar ik had altijd te weinig tijd. Tot 2015…

Fotoacademie Amsterdam
In 2015 heb ik me ingeschreven op de Fotoacademie in Amsterdam. Ik woonde voorheen in Maastricht en werkte in België, en dat was niet te combineren met de studie. Maar eind 2015 kwam ik in Drachten werken en ik zag de mogelijkheid om de studie naast mijn werk te gaan doen.

Ik wist dat het heel druk ging worden maar ik dacht, of nu of nooit… Je leeft maar één keer toch?! En inderdaad het werd hartstikke druk, meer dan ik had verwacht. De studie is heel zwaar en als je niet goed genoeg bent haal je de examens gewoon niet. Maar ik was heel gedisciplineerd en gedetermineerd en ik rondde het eerste jaar van de opleiding met een hele goede beoordeling af.

Aan het eind van het eerste jaar ben ik met een serie genoemd ‘roadkill’ begonnen. Ik zag zo veel wilde dieren langs de Friese wegen liggen dat ik dacht, ik moet als fotograaf hier iets mee doen, maar wie wil foto’s van aangereden beesten zien…? Dus ik heb het heel conceptueel aangepakt. De serie werd op de fotoacademie meteen heel goed ontvangen! Afgelopen jaar ben ik op het jaarlijkse fotofestival in Naarden uitgeroepen tot ‘beste aanstormend talent van de fotoacademie’.

Ik kon het amper geloven! Op dezelfde dag werd mijn serie ook in het Parool genoemd. En toen ik dacht dat het niet beter kon worden, kreeg ik een e-mail van de beeldredactie van de Volkskrant met de mededeling dat ze een hele pagina in de weekendeditie aan mijn werk wilden besteden. Ik viel bijna van mijn stoel af.

Overeenkomsten en verschillen
Er zijn veel overeenkomsten tussen mijn werk als fotograaf en mijn werk als orthopedisch chirurg. Als ik aan het opereren ben, ben ik volledig gefocust op mijn handelingen. En dat gebeurt ook als ik aan het fotograferen ben. Zeker als het over een studio shoot gaat, waarbij veel techniek toegepast wordt. Je moet volledig contact met je betrokkenen hebben, maar je moet ook de techniek continu in de gaten houden. Ik ben dan 100% gefocust en voel de tijd bijna niet voorbij gaan. En het geeft altijd enorm veel voldoening als een moeilijke ingreep of een moeilijke fotoshoot goed lukt! Een andere overeenkomst is dat je in beide velden veel met mensen bezig bent, empathie is daarin essentieel, maar ook het vermogen om degene die tegenover je zit te ‘begrijpen’ heeft grote meerwaarde.

Het grootste verschil is dat fotografie kunst is en je bent dus volledig vrij om je creativiteit te gebruiken. En gek genoeg is dat vaak het moeilijkste: op nieuwe ideeën komen en deze goed uitwerken tot een aansprekend beeld. Binnen de Orthopedie werk je vaak met protocollen, maar als een operatie anders verloopt dan normaal of bijvoorbeeld bij traumachirurgie, moet je dan wel je creativiteit gebruiken om het probleem zo goed mogelijk aan te pakken en ter plaatse op te lossen. Ik hoop beide vakken nog heel lang te kunnen uitoefenen!"
 

Deel dit bericht:

« Naar overzicht